Siedziała właśnie przed komputerem bezmyślnie przeglądając stronę za stroną. Chciała obejrzeć jakiś film, ale nie znalazła nic ciekawego. Nie mogła znaleźć sobie żadnego miejsca. W domu było pusto. Tak bardzo się nudziła… Rodzice wyjechali 2 lata temu. Stwierdzili, że ich dzieci są już dorosłe a oni chcą zwiedzać świat. Dziewczyna uważała, że podjęli dobrą decyzję a urlop im się zdecydowanie należy. W młodym wieku założyli rodzinę więc mieli mało czasu dla siebie. Hodowali owce. Kiedyś sami musieli się nimi zajmować, teraz pracował dla nich sztab ludzi. Posiadali nawet kilka koni. Zwierzęta jednak nie były ich głównym zajęciem. Oboje byli tłumaczami, mogli więc pracować nawet w drodze. Mieli po pięćdziesiąt kilka lat. Teraz był dla nich najkorzystniejszy okres na wyjazd. Wychowali szóstkę dzieci. Każde z nich było już pełnoletnie. Najmłodszy członek rodziny właśnie zaczynał studia, najstarsze zaś studiowało w Polsce. Każdy coś robił. W domu rodzinnym pozostała tylko dwójka rodzeństwa. Jedno z nich niedawno miało ślub. Odbył się on w Paryżu. Rodzice specjalnie zmienili trasę podróży by przybyć na wesele. Dziewczyna nie mogła przyjechać, gdyż w dniu wylotu zatruła się i na kilka dni wylądowała w szpitalu. Para młoda miesiąc miodowy postanowiła spędzić we Włoszech, a ona została skazana na samotność. Nigdy nie była poza najbliższym obszarem. Na studia jeździła do miasta znajdującego się 20 km od jej miejscowości. Właśnie tam chciała podążyć i tam się ustatkować. Istniała jeszcze inna alternatywa. Mogłaby jechać do rodzeństwa i z nimi zamieszkać, ale nie chciała im siedzieć na głowie. Nie chciała ich krępować. Czułaby się nieswojo i niezręcznie. Każde z nich miało swoje życie, ona dopiero przestała się uczyć. Musiałaby poszukać pracy. A co jeśli by jej nie znalazła? Wróciłaby z podkulonym ogonem by mieszkać z bratem który właśnie założył rodzinę? Przecież właśnie z tego powodu chciała się wyprowadzić! Nie, pojedzie do Soudsite i tam znajdzie jakąś robotę. Co prawda wysyłała CV do kilku miejsc, jednakże nie liczyła na żadną pozytywną odpowiedź. Postanowiła sprawdzić pocztę. Przejrzała wszystkie wiadomości następnie spokojnie wzięła telefon do ręki i wykręciła numer swojej siostry.
-Ana! Nie uwierzysz! Dostałam tą robotę! Za tydzień jadę do Pealsbee…
Na dobry początek wyjustuj tekst XD Nie wiem, czy wiesz, ale spaściłaś wprowadzeniem wszystko. Tekst sam ma się bronić, nie musisz dzielić się z czytelnikiem planami dotyczącymi fabuły, jakby był Twoim wydawcą. Przy okazji pokazałaś, że pomysł jest dość nieprzemyślany, a więc i chwiejny.
OdpowiedzUsuńA teraz trochę obliczeń.
Rodzice mają czterdzieści kilka lat (załóżmy, że 45) i ich najmłodsze z szóstki (!) dzieci ma około 20 skoro jest studentem. A więc mieli je w wieku 25 lat. Idąc dalej tym tropem - mogli mieć jedno dziecko na rok. A więc w wieku 18 lat postarali się o pierwsze dziecko. Rodzi się pytanie: jak dwudziestoparoletni człowiek posiadający już szóstkę dzieci (a i tak ciężko mi uwierzyć, żeby mieli je rok w rok) może zdobyć wykształcenie tłumacza? Już zakładając, że poszli na jakieś studia później - czy mieli czas przy szóstce bachorów, żeby to zrobić? To jest dość grubymi nićmi szyte.
Dalej. Praca w prestiżowej szkole, tak? Nie wyobrażam sobie dwudziestolatki w innej roli niż sprzątaczka.
Prolog ma dość krzywy styl. Używanie tylko i wyłącznie podmiotu domyślnego w przypadku opowiadań i to jeszcze o nastolatkach zawsze dość krzywo wychodzi. I nie wiem, czego we wszystkich opowiadaniach zawsze jest co najmniej jedna Ana bądź Anna XD Dość mało przyciągający ten prolog, nie pozostawia nic, co mogłoby nas skłonić do myślenia. A co za tym idzie - nic, co mogłoby nas tu przyciągnąć łan mor tajm.
Okej, tyle z mojej strony na dziś, bo mózg średnio pracuje :D
dodałam im po 10. wstęp usunęłam. dzięki za rady. ale mam nadzieję, że będziesz jeszcze czytała.
OdpowiedzUsuńps. nie zawsze za jednym razem rodzi się jedno dziecko. ;P